Bé amb aquest post vull explicar-vos el que han sigut aquests mesos enrerre per mi. Ara que ja está superat del tot.
Com ja sabeu el mes de Febrer em van intervenir, aquí al costat teniu un llaçet rosa que reivindica el dia contra el cáncer de mama, doncs després de dues intervencions una mes grossa que l'altre us puc dir ESTIC NETA, hi vençut.! he nascut de nou !
Totes les angoixes, els patiments, els malsons, l'ansietat, ja no estan tant presents, encara estic en tractament perque no podía dormir de nit, i encara que he de estar amb revisions (crec que per la resta de la meva vida), sembla que veig el cel blau com mai li vist.
Un consell si me'l accepteu per totes les dones :
" Mai passeu per alt qualsevol canvi del mugró per petit que sigui, qualsevol bultet per petit que sigui, encara que no faci mal, ES IMPORTANT, A mí no em feia mal res, ara tinc dolors per el que han tocat per dins (això es el normal).
Feu les revisions de mama tots els anys i si no us les demana vostre metge , demaneu-les vosaltres mateixes, jo ho vaig fer, gràcies a això puc parlar amb consecuencia."
Crec que aquest es un dels posts mes importants de la meva trajectoria bloguera, i m'agradaría que també ho fos per totes les dones que em llegiu.
Es necessari pendre conciencia d'aquesta malaltia que s'ha emportat a tantes dones de totes les edats i no fer que sigui una malaltia invisible a la que no se li fa cas.
LLUITEM !! i GUANYAREM!!
PD.- Ara ja us podeu fer una idea de lo contenta que torno a estar.Gràcies a tots per donar-me suport i acompanya-me sempre.
Bien con este post quiero explicaros lo que han significado estos meses atrás para mí. Ahora que ya está superado del todo.
Cómo ya sabéis el mes de Febrero me intervinieron, aquí al lado tenéis un lacito rosa que reivindica el día contra el cáncer de mama, pues después de dos intervenciones una mas grande que la otra os puedo decir ¡ESTOY LIMPIA!, ¡he vencido !!. ¡ He nacido de nuevo !
Todas las angustias, los sufrimientos, la ansiedad, las pesadillas, ya no están tan presentes, todavía estoy en tratamiento porque no podía dormir por la noche, y aunque tengo que estar con revisiones (creo que por el resto de mi vida), parece que veo el cielo azul como nunca lo he visto.
Un consejo si me lo permitis para todas las mujeres :
"Nunca paséis por alto cualquier cambio del pezón por pequeño que sea, cualquier bultito por pequeño que sea, aunque no haga daño, ES IMPORTANTE. A mí no me hacía daño nada, ahora tengo dolores por lo que han tocado por dentro (esto es lo normal).
Haced las revisiones de mama todos los años y si no os las pide vuestro médico , pedidlas vosotras mismas, yo lo hice,y gracias a ello, puedo hablar con consecuencia."
Creo que éste es uno de los posts más importantes de mi trayectoria bloguera, y me GUSTARÍA que también lo fuera para todas las mujeres que me leéis.
Es muy importante tomar conciencia de este mal que se ha llevado a tantas mujeres de todas las edades y no hacer que sea una enfermedad invisible a la que no se le hace caso.
¡¡ LUCHEMOS ! ! Y ¡¡ VENCEREMOS!!
Pd.- Ahora ya os podéis hacer una idea de lo contenta que estoy !! Gracias a todos por estar y acompañarme siempre



33 comentarios:
Mi dulce Lisebe,si supieras cuánto me alegro y estoy muy contenta de que estés completamente curada.espero que mi sobrina algún día pueda decir lo mismo.
Mi abrazo enorme y mi gratitud.
Besos a tu alma.
Menos mal Lisebe, que alegría.
Limpia, limpia.
Te mando un montón de besos, guapa.
Te felicito, Lisebe, y me alegro de que estés recuperándote y vuelvas a estar con tus amigos que, como puedes suponer, te estábamos echando de menos. Tu actitud es ejemplar. Un abrazo feliz y fuerte, estimada Lisebe.
Como sé de lo que va el tema por tenerlo muy cercano y por doble vía solo puedo decirte una casa: Bienvenida.
I content, molt content Lisebe, que el teu cel torni a ser blau sense cap núvol d'amenaça.
Un petó gegant.
M'alegra molt el que llegeixo
felicitats!!
i tens raó..no totes tenen la nostra sort
mil petons!!
menos mal que al principio ya ponias que estabas bien porque me he pasado el post llorando como una tonta. Me alegro mucho de que estes bien. Un besazo Te quiero mucho
Menos mal que al principio has puesto que estabas bien, porque me he pasado todo el post llorando. Me alegro mucho de que estes bien. Te quiero un besazo
Lis
Mils de abraçadas flonges, mes per res per no fer-te mal.
He esta callada, pero sempre cada dia te tingut present.
Fa uns dias he tingut que passar per unas mamografias de urgencia...i entenc molt bè el que sentias.
Demano perdo per el meu silenci.
Estic feliç per tu reina.
Petonets, molts
No saps, com m’alegro de que estiguis neta, l’any pasta la meva mare va estar tot l’any lluitant després de la mastectomia y va ser molt esgotador per tothom, però de moment també està neta i ha pogut vèncer. Ara has d’intentar seguir igual de forta mentalment per acabar de recuperar-te del tot.
Una forta abraçada preciosa.
me'n alegro molt molt i molt de que estiguis al cent per cent i contenta.
Lluitar mai és envà.
Justo antes de leer donde dice: este es uno de los post mas importantes, me decía para mi misma.. me ha llegado mucho tu entrada, nadie cree q le puede tocar algo así y pasa por alto el hecho de que todas debemos cuidarnos.
Me alegra de corazón que te encuentres bien, que estés, a pesar de las dolencias, ya en proceso de recuperación. La lucha no para aquí, ojalá todas tuvieras un poquito de tu valor.
Besos y abrazos muy fuertes!!!
Llegir-te és el millor i les bones notícies s'han de celebrar :)
una abraçada i et dono la raó. Revisions i prevenció. És a l'abast de tothom !!!!
Qué gran noticia, es estupendo así que alzo mi copa para celebrar la vida y saber que estarás siempre ahí muy cerca.
Un abrazo y me alegro un montón.
felicidades, cariño...me alegro que todo vaya bien
un beso
Felicitats preciosa!!! No saps com m'alegro de llegir-te així de bé, així d'animada i així de nova!!!! Un petonàs!!!!
No sap com m'alegre. Molt bo el consell: lluitar per a véncer. Això has fet tu i has guanyat.
Hui més que mai el meu habitual comiat: salut.
Lisebe hará que arribo a casa després de estar fora tot el dia lo primer que he vist a sigut el teu blog i lleginta me posat a plorar -pero de alegria- per la bona noticia que ens donas. Habrá sigut molt fort pero has VENZUT i aixó es el que conpte.
Reb la meva abraçada mes forta que mai.
Lisebe, cielo, qué entrada más feliz, me alegro mucho que te hayas librado de esa enfermedad, ya te notaba triste en tus escritos.
Esos consejos son de interés comom precaución.
Un beso.
Goriot.
Enhorabona per superar el càncer!
ME ENCANTA ESTE POST!!!!!!!!!!!
No tenés idea de lo que me alegro, preciosura!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Y de ahora en más, tu cielo siempre será azul, ya verás!!!
Pero permitime, con todo respeto, hacerte una corrección: Los hombres también deben vigilar sus tetillas, pues el índice de cáncer de mama en hombres aumentó mucho, por ser tan tabú para los hombres.
Así que tod@s debemos hacernos una revisión periódica, nadie está exent@!!
MILES DE BESOTES, MI QUERIDA Y HERMOSA AMIGA!!!!!!!!
Enhorabona, que aquest cel blau il·lumini el camí.
Querida Lisebe, como te entiendo y me uno a tu alegría. Yo ya pasé por lo mismo por 3 veces (mama, riñon y piel).No tenían nada a ver con ninguno.
Tal como tu siempre estaba pendiente y era yo que recordaba a mi médica para hacer cada año la mamografía. En el año 2000 apareció! El del riñon pedí para hacer una ecografía abdominal porque queria saber como estaba el hígado y se descubrió un intruso en el riñon derecho. No me dolía nada. Aún solo estaba en el riñon Gracias a Dios... y a mí, que pedí para que me hicieran la prueba.
Es muy bueno, buenisimo cuando quedamos limpias!!
Muchos besos y cariños
Flor
Estás brillante, plena y este blog desborda de alegría y música y buenas ondas!
Mi Lise festeja y todos nosotros festejamos las buenas nuevas! Has dejado atrás el gran fantasma y ahora, a disfrutar de la vida con todo lo que tiene para nosotros! Vos lo decís, el cielo es más azul! A veces, los grandes sustos, la adversidad nos recuerdan y enseñan a apreciar el valor de la vida.
Sé Feliz con mayúsculas Amiga, enamórate de la primavera y cantá por las calles! Mil besos y cariñosos abrazos con mucha alegría por Vos!
Qué alegría me has dado cuando me lo has comentado en mi blog, guapísima!!! Al fin te quitaste esa porquería de encima y te sientes limpia y sin ese peso sobre los hombres que te tenía tan hecha polvo. Es maravilloso leerte tan magnífica y positiva, una auténtica inyección de optimismo para todos!!!
Un beso gigantesco, porque no me veo capaz de transmitirte toda la felicidad que tu nos has pasado a nosotros con el notición. Es demasiado estupendo!!!
Lisebe, quina alegria tan gran!! La teva lluita ha tingut fruit, has vençut i el cel és clar.
Endavant, sempre endavant! i encara que ara encara estiguis recuperant-te, toca somriure!!
Molts i molts petons!!!
Me alegro, me alegro, me alegro. De corazón.
Estoy muy orgullosa de ti.
Un beso muy fuerte, Lisy.
Estimada amiga, estos días parece que estan realizando pruebas en el servidor Google, y han aparecido muchas cosas raras, entre ellas mis 2 blogs aparecían como "eliminados" despues de varios intentos logre entrar en mi blog pero posteriormente vi con sorpresa y decepcion que se habian borrado muchos enlaces de blogs que seguia, entre ellos el tuyo, lo comunique a Google pero aun no me han respondido, no me queda mas remedio que ir detectando los que se borraron y volver a seguirlos,
disculpa la molestia.
que tengas una feliz semana.
un abrazo.
Mi querida y dulce pelirroja.
A pesar del distanciamiento y la lentitud en la que me veo inmersa para dedicarle desde hace algunos meses todo el tiempo que quisiera a los amigos especiales,quiero hacerte llegar el más fuerte abrazo que te puedas imaginar,el cielo azul es todo tuyo,la vida es el milagro y te pertenece por completo ahora que te sientes más tranquila y que han desaparecido los temores más grandes,recibe todo mi afecto junto a la tranquilidad de saber lo feliz que estás, gracias a ti por estar y por acercarnos a tu persona ,un regalo especial para quien te haya tratado un poco más de cerca.
T.Q.M.
Que agradable me resulta llegar a un espacio donde cada día se dejan pensamientos e ideas que van surgiendo para compartir con los amig@s.
Estando a la vez acompañados por el sentido de una razón entusiasmada que forman una amalgama singular y a la vez de perfección, naciendo con el paso del tiempo la necesidad obligada de pasar a saludarte y dejándote mis huellas como muestra de mi estimado afecto.
Un ramillete de petunias deposito entre tus manos, son del color de los sentimiento, y al mirarlas fijamente percibirás la luz del interior del alma...
Hasta otro bello momento donde la armonía se pasea por la avenida principal....
María del Carmen
Me alegro que te superes, poco a poco todo te ira bien¡¡¡
Además la canción de toquinho habla de eso de esperanza¡¡¡
Besazos flor¡¡
Qué maravilloso, Lisebe! Pero qué quieres? Con tremenda actitud positiva cómo no estar "limpia"! Te felicito porque ésa fue tu tarea. Yo soy una convencida de ello. Por lo que dices de los controles, yo he sido siempre muy prolija y, gracias a mis controles periódicos, hace 20 años me encontraron HPV que es asintomático así que si yo no me hubiera controlado, hubiera derivado en un cáncer de útero con toda seguridad. Mucha gente no se controla por temor y no se dan cuenta del riesgo que corren.
Me encantó este post! Y "Acuarela" es una de mis canciones favoritas. Mis niñas las cantaban en un coro de pequeñas, jeje.
Molts petons per a tu.
Me he alegrado mucho leyéndote.
Yo se, en parte, lo que has pasado, pues hace años me diagnosticaron un posible cáncer de mama, que afortunadamente no lo fué, pero la espera hasta la operación y posterior confirmación de la no malignidad fué bastante preocupante.
Ya puedes respirar tranquila y aunque tengas que revisarte con periodicidad, eso es bueno, así siempre estarás tranquila.
Muchos besos
Publicar un comentario