les feuilles mortes Yves Montand
La vie en rose EDITH PIAF
Moltes vegadas quan no pots expresar el que passa pel teu cap, perque no tens temps....
O quan no pots dir el que sents...
O quan no pots possar paraules encara que siguin escrites a les teves emocions, dubtes, sentiments o pensaments, llavors tant sols et quedan les cançons.
Cançons d'ahir i de sempre.
I avui vull compartir amb tots vosaltres dues cançons que personalment m'agradan molt.
Us hi dedico a tots vosaltres aquestes dues maravelles.
Espero que us agradin tant com a mí.
Fins demà.
LISEBE


19 comentarios:
Dos platos exquisitos
Gracias
I aqui no li agraden aquestes cançons.Petons.
Mi querido Juan:
Me alegro de que te guste, lo he hecho con eso motivo , ya que no tengo demasiado tiempo para escribir, por lo menos compartir con todos vosotros algo que me gusta.
Besitossssss
Buena selección de canciones, pero tengo un problema técnico: no sé cómo apagar la música de fondo de tu bitácora para poder escuchar las propuestas que haces sin que se mezclen. Un abrazo
Són molt maques, però Les Feuilles Mortes és molt trista.
Joan:
Estic d'acord amb tú a molta a quaselvol li agradan aquestas cançons per això he vulgut compartir.les amb tots vosaltres.
Petonets
Luis Antonio:
Gracias por venir, veras es facil quitar la música de fondo te vás a donde está el aparatito abajo del bloc y clicas en donde estan las dos rayitas y dejará de oirse.
Es fácil, pero es cierto que se ha de saber , igual que yo que al final he aprendido a bajar videos al bloc que hasta ahora no sabía como hacerlo, ya vés, las cosas más sencillas nos parecen tope complicadas. Espero haberte ayudado.
Muchos besos.
Joana:
Que tal maca? Gracies per la teva visita i sí la canço de Yves MOntand es trist segons conm es miri, pero es maca, la vida ho es igual a vegades no??
Moltissims petonets superwoman
Las canciones se instalan en alguna parte de nuestro cerebro, y tán solo recordarlas, elevan el espíritu cuando está de capa caida....
Otras nos alegran, recordando momentos inolvidables....
Otras, son cápaces de hacer que pidamos.....un: "Bailamos"...
Besos Lisebe....
Erik:
Eres una persona tremendamente perspicaz, me alegra tener a personas como tu rondando por estos andurriales.
Besossss
Gracias Lisebe, ya he aprendido una cosa más... Un abrazo
quan de temps, doncs aquí em tornes a tenir, reemprenent el blog un altre cop. Sembla que estas com una mica enyorada, amb aquestes cançons, encara que son tan boniques. Fins aviat.
No saps ni de quina manera m’agrada la chanson française
Merci.
amiga....qué bonito, ese gorrión que canta cada día mejor...e Ives....uh, ya anduve un ratito por París en buena compañía, me subo a la nube y vuelvo a casa....besos
Hola Lisebe, no sabes como te entiendo a veces es difícil expresarse con palabras que mejor como lo hiciste tú , preciosas canciones! un beso guapísima!.
Canciones lindas niña.
¿d'ahir ? ¿Qué significa?
Besinos.
si alguns opinen (no estic del tot d'acord!) que una imatge val més que mil paraules; una cançó no sé ben bé el què pot valer però, molts cops, expressa molt més que un diccionari sencer (dels grossos!).
petooonets lisebe!!!
Luis Antonio:
Me alegro de que hayas podido oirlas, son una maravilla verdad??
Muchos besos, mi querido maestro.
Lidia!!!!
Quan de bó per aquí, quan de temps sense llegir res, de tú.
M'alegro, que tornis, i espero que sigui una miqueta mes sovint.
Sí noia més que anyorada, una mica amb falta de cosetes petites, i sibre tot de temps.
Benvinguda i gracies per passar-te.
Molts petonets oer tú.
Xarnego:
Ja som dos , a mí m'encanta la chanson française, son cançons amb cor, veritat, mon amic.
De res , i petonets.
Mara:
Ya sé que a tí te gusta mucho, y lo comparto contigo, ser romantica y melancolica en ocasiones es también bonito no crees??
Muchos besos preciosa.
Mencía:
Cielo, cuanto bueno por estos lares , me alegro que te gusten a mí la canción francesa como a Xarnego me conmueve, que le vamos a hacer.
D'ahir quiere decir de ayer, osea que son "canciones de ayer y de siempre " es el título.
Besitosssssss.
Òscar:
totalment d'acord amb tú, almenys al que a mí respecta vull dir allò que amb paraules no puc.
Molts petonets per tú.
Esther (Tormentita)
Me dejaba a tí precisamente, sí cielo, muchas veces queremos decir cosas que no nos salen y para eso están las canciones que lo dicen por tí misma , y para eso la canción francesa es única!!!
Besitos mi cielo.
Yves Montand no es mi cantante favorito, para qué negarlo. Pero esa canción, esa canción... ay. Y mi queridísima Edith Piaf con su para mí, aunque tan repetida, mejor canción, La vie en Rose, uf, cómo me he emocionado, sobre todo al escucharlas seguidas y sobre todo porque al verlas en tu blog he pensado en ti y en la vida y en tantas cosas, y que quizás sean un compendio único de algo tan entrañable e íntimo como sólo tú sabes representar, queridísima Lisebe; las terribles desgracias de la vida afrontadas con la mayor sonrisa del mundo y cariño y optimismo y felicidad, fuerza, ánimo, alegría y positivismo. Seguro que me dejo muchos adjetivos, segurísimo; tan segura como que todos rondan por mi cabeza y te veo, Lisebe, te veo...
11 besos 11 con una lágrima y una sonrisa, como tú me has enseñado, Maestra.
¡Ah! y bienvenida al mundo del copia y pega como forma de expresar con arte la canalización de nuestros sentimientos, miña noia pequerrechiña ;-)
Querida Lisebe, se nota que eres una adicta a la canción francesa, lo digo por tu música de fondo, (Charles Asnavour) y ahora los videos de Ives Montand y Edith Piaf. Todo muy lindo y romántico.
Un abrazo y un beso
Publicar un comentario