
Ho sento no ho puc soportar!!
Aquesta tarde després d'anar al metge per mí, hi anat a veure a la meva mare, ja sabeu que te Alzheimer, i veure-la asseguda amb la vista fixe a on no se on.. i sense parlar, quan ha comentat una cosa era para preguntar-me si era de nit o de dia per anar-se a dormir..
M' hi aguantat las ganes de plorar!! Fins que he sortit.
Es molt dur que tant sols en un any hagi baixat tant.. Sabeu era auxiliar de enfermera, ara no es capaç ni de menjar sola, es molt trist veure a una dona que ha pujat a sis fills veure com s'apaga poc a poc, des de que va morir el meu pare el Setembre va fer un any.
Perdoneu que us hagafi de mocador en aquests moments es que necessitava parlar amb algú. I bé us tinc a vosaltres per desfogar-me.
Sí, ja sé que hauría de acostumar-me però es tant difícil..
Gracies per escoltar-me.
Lisebe


27 comentarios:
Una abraçada sincera i molt forta.
Querida Lisebe, no estes triste, al menos no te sientas desamparada, mi abuelita, perdió la orientacion con menos de 60 años, y yo vivía en Madrid y ella estaba en el frenopático de tu ciudad, el que había en detrás del antiguo campo del espanyol....
Aguantó más de treinta años, pobre, sin ver crecer a sus nietos, en especial a mí, que era el mayor,
y por desgracia a su muerte, sus únicas dos hijas, se disputaron algo que ella no tenía....
No seguiré, no quiero justificar tu dolor.....
Recibe un montón de besos, ya sabes...Mi mano extendida....
Suelta lo que necesites....
Más besos.....
Besicos, hermosa
Un abrazo para las dos.
Antonio
Gracias por contar con nosotros..Estamos para lo que haga falta
\\\///
(^_^)
Besikos,y un abrazo¡¡¡
bye¡¡
____▓██▓█▓█▓
__█(¯`v´¯)█▓█▓██
_█(¯`(✦)´¯)█▓█▓█▓██
_▓█(_.^._)█▓█▓█▓██▓██
█▓██▓█▓█▓█▓██▓██▓█▓█
█▓██▓█▓█▓░█▓██▓██▓█▓█
█▓██▓█▓█▓░░░░░░█▓██▓█
██▓██▓█▓█░░★░░░░░░▓█
██▓██▓█▓░░░░░░░░★░▓█
██▓██▓█▓░░░░░♣░░░░░██
__██▓██▓░░░░░░░░░░█▓█
_____█▓█▓█░░░░♥░░█▓█▓
_______█▓█▓█░░░░█▓█
___________░░░▒
____░░█●█░░░░░░░░
__░░░░██●●█░░░░░░█░░
_░░░ █●██●█●██●█●█_░░░
_░░░ ██●█●█●█●█●█●█ ░░░
_░░░__██●●█●●█●██●█ ░░░
_░░░___██●●█●●█●██ _░░░
__░░░___█●█●██●██ _░░░
____░░░█●█●██●█●██░░░
________███████████
________█████████████
________███████_██████
________███████__██████
________██████___█████
_________░░░░___░░░░
_________░░░░___░░░░
_________░░░░__░░░░
_________░░░░_░░░░
_________█████████
__________███████
__________█•●•███
__________██████
__________█_█████
Holita amiguita espero pronto no te sientas triste por lo de tu mamita, sabes que me encantan tus colochitos? gracias por acompañarme en mi rincon, que tengas una super semana y muchas gracias por tus visitas y comentarios , sabes como esta lloviendo mucho hoy, me vine a traveciar en mi blog con mi mama y ahora paso a saludarte, que estes muy bien chaito.
╔═══╗╔═══╗
║║╔═╗║║╔═╗══════════╗
║║║█║║║║█║ Para ti...
║║█║║║║█║║ kisssssss 1000
║╚═╝║║╚═╝║ Jessiiii......:)))
╚═══╝╚═══╝══════════╝
Un abras carinyo, se el que es el meu iaio tambe o va patir i es molt dur. Muas molts dolsos
Hola amiga ni se que decirte solo las personas que tienen un paciente de esta enfermedad saben lo que se sufre mi abrazo para las dos y te dejo este enlace
http://mjesusmitrebol.blogspot.com/2009/11/no-olvides-los-que-olvidan.html
ojala visites ese blog recien esa amiga puso una entrada muy bella sobre esto, besitos y mi cariño para vos.
....▓
....▓▓▓
...▓▓▓▓▓▓▓
....▓▓▓▓▓▓▓▓▓
...▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓
..▓▓▓.█▓▓▓▓▓▓▓▓▓
..▓▓▓▓▓▓▓▓.█▓▓
....▓▓▓.██.▓▓▓▓
...▓▓▓▓Q▓▓▓▓
....▓▓▓▓▓▓▓..........▓▓
....▓▓▓▓▓▓▓▓.....▓▓
.....▓▓▓▓▓▓▓▓▓...▓▓
....▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓...▓▓
...▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓...▓▓
...▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓..▓▓
...▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓..▓▓
....▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓.▓▓
......▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓.▓▓
........▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓.▓▓
..........▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓
............▓▓▓▓▓▓▓▓▓▓
............▓▓▓▓▓▓▓▓▓
.........▓▓▓▓▓▓▓▓▓
AMIGA ESTOY CON VOS YA SABES ANIMO
QUE TENGAS UNA GENIAL SEMANAAAAA
ABRAZOS DE TU AMIGO CHRISTIANNNNNNNN
HOLA MI DULCE AMIGA SOY ENFERMERA Y SE LO DIFICIL QUE ES, DALE MUCHO AMOR A TU MAMA Y PACIENCIA ES DIFICIL PERO CON AMOR ES MAS FACIL ANIMO,QUE TENGAS UNA BELLA SEMANA, TE DEJO MUCHOS ABRAZOS Y BESITOSSSSSSSSS BUENAS NOCHES .
Un abrazo enorme, mi querida Lisy. Tienes una fuerza increíble. No te sientas culpable ni nada similar por flaquear. Hártate a llorar cuando lo necesites. Alivia el peso.
Un beso muy fuerte, mi querida amiga.
Ànims!!
som aqui!!!
Es dura esa sensación de sentir que alguien tan querido se va apagando de esa manera. Lo único que se puede hacer es acompañarles en ese tránsito y pensar que vive un mundo donde se han perdido las referencias, una vuelta a la primera infancia donde solo los sentimientos inmediatos cuentan y no hay espacio temporal para el dolor generado por la conciencia.
Suerte
Siempre estamos con vos.. aun en la distancia..
Un abrazo
Con mis
Saludos fraternos
Un fuerte abrazo amiga,siempre contigo.
És tan difícil d'acceptar, és impossible... És massa dolorós, però és així i cal seguir endavant i sobretot acompanyar. Una abraçada molt forta!
Tots els petons del món, Lisebe.
No entendí nada, sólo que estás triste, pero no sé el motivo. Te mando un abrazo gigante y un montón de besotes, te quiero mucho!
MÁS BESOTES!
\\\///
(^_^)
Estoy aqui para darte un mimo¡¡¡¡¡¡¡¡
Tengo un premio para ti en mi blog, si te atreves y
lo buscas, jaja
Besos afilados¡¡¡¡
Uf! Si que ha anat depressa. La meva de vegades també es queda així, com en un altre món, però pel que expliques encara no està en el mateix punt que la teva. últimament, comença a parlar-me com si jo tingués 15 anys. Se li oblida el dia que és i fins i tot si ha dinat o no. És realment molt dur veure com no toquen ni quarts ni hores. Molts cops t'estàs, al menys jo, d'explicar a la gent com ho passes i que fa o més ben dit, que no fa, però sempre hi ha un dia que no pots més i li toca el rebre a qui hi ha allà en aquell moment i si és el blog, doncs a plorar al blog. Ja saps que pots comptar amb mi, tampoc no conec panacea, però si que sé també el que és.
Petons
Es una enfermedad durísima, ¿cómo no lo vas a pasar mal siendo tu madre?
Puedes usarme de kleenex siempre que lo necesites, faltaría más, guapa...
Muchos besos.
Cariño , una abraçada molt forta ...
Y un bes gran
Un abrazo enorme. Mi hombro y toda la fuerza que necesites.
Ay cariño que ganas de darte ahora mismo un abrazo.
Tiene que ser muy dura verla apagarse con lo que tiene que haber luchado.
Te mando un montón d cariño y energía para que te acompañen en estos momentos.
BEsos guapa
Lisebe guapa, animo con tu mama!! Se que es duro, pero has de ser fuerte por ella.
Una abraçada...costa anar endavant però aquestes malalties són trencadores de la pau familiar.
Publicar un comentario